Het is goed verdienen aan injectables

Nu ik zelf voor het eerst injectables in mijn gezicht heb gehad, en weet wat het kost, ben ik me er meer dan ooit bewust van dat er een hele hoop geld in deze tak van de cosmetische industrie moet omgaan. Voor 1 ml Restylane en 1 ml (of minder, pin me er even niet op vast) Sub-Q zou ik een rekening van 1100 euro hebben moeten betalen. Nou weet ik wel dat alles naar waarde gaat (en ik ben zeker blij met het resultaat), maar intuitief frons ik automatisch mijn wenkbrauwen bij dit soort bedragen (Ik kan het nog, er zit geen Botox in.:-)). Juist omdat het maar tijdelijk is, juist omdat deze materialen op zo'n grote schaal gefabriceerd worden – hoe meer je produceert hoe goedkoper het kan, is de economische wetmatigheid.

 

 

Maar als het om injectables gaat lijken er wel prijsafspraken te bestaan, danwel  te weinig concurrentie aanwezig is om de markt open te breken? Deze fillers blijven 'maar' acht maanden zitten als je geluk hebt. Neemt niet weg dat ik gaandeweg wel steeds meer het voordeel van deze minieme inspuitinkjes zie: de ochtend na een pittige werkdag zie ik er net iets minder getekend uit. Maar die prijs….

Het verhoudt zich ook totaal niet meer tot cremes die met navenante anti-aging claims komen. Nu werkt een filler echt op rimpels (het doet verder niets tot weinig aan de huidconditie, maar dat terzijde), maar je moet er dan ook meteen 10x meer voor betalen. Dit is gewoon de wereld op zijn kop.

Nu heb je op de creme-markt nog een giga aanbod in verschillende prijsklassen. Bij injectables is er nauwelijks tot geen keuze, en als die er wel is, moet je weer oppassen dat je niet bij spuiters van discutabel allooi terecht komt. Het is en blijft nog altijd een medische ingreep.

Las ik in het boek Beauty Junkie van Alex Kuczinsky dat 'een arts in 2005 488 dollar voor een flacon Botox betaalde, en dat die ene flacon een opbrengst kan opleveren van zo'n 3000 dollar.' Bij navraag bij een Nederlandse dermatoloog kwam ik te weten dat de winst uit een flaconnetje Botox niet zoals in Amerika x6 gedaan kan worden, maar x4. De prijzen liggen hier dus wel anders.

Ik vroeg mijn bron ook hoe het zit met bijvoorbeeld Restylane, wat zo verschrikkelijk duur is hier. De persoon wist me te vertellen dat de producent ervan Q-Med uit Zweden hiervoor verantwoordelijk is. Dit bedrijf houdt de prijzen onwrikbaar hoog, heeft ook eigenlijk geen concurrentie. En dat er nauwelijks iets te vrezen is van concurrentie heeft te maken met angst en onzekerheid bij de artsen over andere fillers. Van geen enkele andere filler dan Restylane is zoveel wetenschappelijke literatuur te vinden waaruit ook nog eens blijkt dat heel veilig is. Dus blijven artsen en masse Restylane spuiten en Q-Med geniet en ziet totaal geen aanleiding de consument eens tegemoet te komen. Rondreizende rimpelartsen willen nog wel eens goedkoper zijn (mede omdat ze toch geen overheadkosten hebben), maar zij hebben een minder positief imago. Consumenten gaan liever naar een kliniek met een bekend imago en een steady veiligheidsprofiel.

Hier nog een mooie uitspraak van een vrouw die geciteerd wordt in het boek Beauty Junkies:  

 ‘Ik geef mijn geld liever uit aan botox en aan een ingreepje hier en daar dan aan iets wat geen deel van mezelf uitmaakt. Het enige wat we in dit leven hebben, is onszelf en datgene waarmee we onszelf elke dag aan de wereld kunnen presenteren. Mijn platencollectie of de spullen in huis zal de wereld nooit zien. Mij wel. Ik ben het enige wat ik heb.'

Én als laatste: op de website van Physician Aesthetic Medicine Symposium staat ook letterlijk dat een van de onderdelen van de training voor medici die het cosmetische circuit in willen, gaat over 'Sell injectables and explode your business'.

Bekijk hieronder het trainingsfilmpje dat als marketingtool wordt ingezet om de medici te verleiden in de medisch cosmetische business te stappen, ze leren de verkooptechnieken om behandelingen aan de 'man'te brengen:

 

Lees ook deze blogs:

Monique kreeg een spuitje en zoekt de verschillen

Consumentenbond publiceert voortaan ook lijst testweigeraars

Injectable het gevechtswapen van de moderne powerwoman?

copyrights: http://www.moniquelindeboom.nl/

 

Lees ook:Wat is het verschil tussen Botox, injectable en filler?
Lees ook:Injectables in het buitenland laten doen?
Lees ook:Alles wat je wilt weten over Botox!
Lees ook:Botox is niet voldoende voor de groeven van Gordon Ramsey
Lees ook:Lindsay Davenport ambassadeur van injectables

13 Reacties // Reageer

13 thoughts on “Het is goed verdienen aan injectables

  1. Lou

    Frappant, dat citaat van die ‘botox-belle’. Ze lijkt werkelijk te menen dat wij (vrouwen) ons louter en alleen met ons uiterlijk en ons lichaam in de wereld kunnen presenteren, en dat onze kennis en onze persoonlijkheid – waar die platencollectie bijvoorbeeld deel vanuit zou maken – er in de buitenwereld (qua presentatie althans) weinig of helemaal niet toe doen. Ik geloof er niks van. Een beetje armoeig en sneu, toch wel.

    Jammer genoeg zien we daarmee dan ook weer het negatieve stereotype bevestigt. Je gaat je zo inderdaad wel afvragen of een *overmatige* fixatie op het uiterlijk – waar de behoefte aan injectables misschien soms een symptoom van is – niet in sommige gevallen een mate van, laten we zeggen, geestelijke verschraling in de hand werkt. Als die er niet al aan vooraf gaat…

    Ik spreek bewust van ‘overmatige fixatie’,'misschien soms’ en ‘in sommige gevallen’. Dat niet iedereen met een prikje zich meteen aangesproken voelt! ;-)

      /   Reply  / 
  2. redactie, monique

    weet je lou, ik begin te merken dat zo’n spuitje waardoor je huid weer strakker trekt ook als een soort pantser kan fungeren. alsik te hard gewerkt heb en er na een nacht slapen toch iets verfrommeld uit kan zien, is dat nu al een stuk minder en ik merk dat dat best lekker is. dus hoe verder je gaat met ingrepen, hoe minder men nog kan zien uiteindelijk wat er aan de binnekant, in je hoofd zich afspeelt….of hoe je mentale gesteldheid is.

    interessant, zo’n panter tegen buitenwereld, om je staande te houden? zo krijg je nog meer controle over het toneelstuk dat het leven is, en waarvan je je eigen regisseur bent:-)

      /   Reply  / 
  3. Lou

    Monique, ik zie je punt. Maar de intolerantie die eruit spreekt, in zijn algemeenheid bedoel ik, tegenover imperfecties vind ik tamelijk akelig worden, zo langzamerhand.

    Wat dat betreft heb ik veel sympathie voor de Dove campagnes: een beetje meer realiteit waaraan we ons kunnen meten (en waaraan we worden afgemeten) in de commercie, in plaats van ons maar gek te maken met dat bombardement van compleet artificiele gladgestreken smoeltjes…

      /   Reply  / 
  4. redactie, monique

    yep, ik zit ook tussen die twee vuren in, zoals je wel uit dit beautyblog kunt opmaken:-) maar laten we ook de nederlandse realiteit niet uit het oog verliezen hoor, het merendeel van de vrouwen heeft echt geen abonnement op de cosmetische kliniek.

    de marketingmachine achter deze tak van sport is gewoon gigantisch en dat zie je terug in de media. er gaat waanzinnig veel geld tegenaan – omdat het er ook mee te verdienen is.

    neemt niet weg dat ik ook wel denk dat de hang naar schoonheid universeel is en wellicht zelfs biologisch bepaald – daarentegen gaan denk ik de eocnomische motieven wel steeds meer overheersen.

      /   Reply  / 
  5. teha

    maar monique soms is het toch ook wel prettig dat mensen aan je zien dat het even niet “lekker” met je gaat?
    Toen mijn moeder net was overleden, had ik echt zo.n pijngezicht en dan wil je toch ook niet je groot hoeven houden?

      /   Reply  / 
  6. Nirvana

    @Monique: Vind injectibles wel prima vanuit een bepaald libertarisch gezichtspunt. Dan kun je de vrouw van iemand anders over het hele gezicht zoenen en claimen dat er technisch gesproken van vreemdgaan geen sprake is.

    Credits:
    Een vergelijkbaar argument heeft Marilyn Manson gegeven in zijn autobiografie m.b.t. siliconenborsten.

      /   Reply  / 
  7. redactie, monique

    @nirv! die houden we erin!

      /   Reply  / 
  8. redactie, monique

    tee, zit wat in. toen mijn dochtertje overleed had ik ook echt niet de behoefte om mijn verdriet te verschuilen achter een pantser. was wellicht op die leeftijd (was toen 37) ook nog niet nodig.

    maar een schuilplaats creeeren omdat je te hard werkt haha…zie ik wel zitten gek genoeg.

    mooie discussie dit wel, vind ik. denk bijna voor mezelf: het is afhankelijk van het verdriet/de vermoeidheid die erachter schuil gaat?

    moet weer denken aan die moeder van nathalie holloway. zag duidelijk dat die vrouw van alles aan haar gezicht had laten doen, en het eerste wat ik dacht toen was, dat heeft ze vast gedaan omdat ze nog zieker van ellende werd als ze haar vermoeidheid op tv zag – en ze was natuurlijk veelvuldig op tv. heb het wellicht niet bij het rechte eind, maar het waren mijn gedachten zo….

    dubbel allemaal he….

      /   Reply  / 
  9. Lou

    Ik zag juist van de week weer foto’s van Beth Holloway. Helaas krijgt ze inderdaad zo’n generiek, behandeld hoofd – een beetje a la Mary Borsato (sorry, Mary). Maar ze ziet er geen klap minder droef, vermoeid of kwetsbaar uit! Integendeel – al kunnen we het uiteraard niet vergelijken met hoe het zou zijn, had ze niets gedaan. Niettemin vind ik die evident opgeplakte jeugdigheid toch eerder pathetisch (afgezien van nep) ogen dan florissant.

    Ik ben het eens met Teha. Je wilt een pantser of een harnas ook kunnen afleggen; in elk geval in de nabijheid van intimi. Dat is het grote voordeel van kleding en makeup (als pantser). Verder zou ik vrezen dat door mijn lichaam zo te objectiveren, ik van mijn eigen emotionele realiteit zou vervreemden. Ook wordt het, lijkt me, (uiteindelijk) moeilijker in je eigen zelf-acceptatie te geloven.

    Ja, mooie discussie. Bedankt.

      /   Reply  / 
  10. teha

    @lou:wijs gesproken!

      /   Reply  / 
  11. redactie, monique

    maar lou, jij noemt het in geval van holloway ‘evident opgeplakte jeugdigheid’, naar mijn idee blijft het in haar geval toch meer ‘evident weggepoetst verdriet’

    en hoe vervreemd is iemand al als hij niet bij de kapper in de spiegel naar zichzelf durft te kijken? je reactie even aanhalend op het blog over permanentjes-haar? :-)

      /   Reply  / 
  12. Lou

    Haha! Nou, ik sprak niet van *niet durven* maar van *geen zin hebben in* – toch wel even een verschilletje! Maar serieus, waar het me bij de kapper om gaat, is zowel de duur als het gezelschap. Je kijkt niet alleen, namelijk – en dan nog met een vreemd. Daar heb ik gewoon weinig trek an. That’s all.

    En wat betreft Beth, die ziet er zo triest en treurig uit. Wat er is weggepoetst weet ik niet, maar het is in elk geval -zover ik het kan beoordelen zien – niet haar verdriet!

      /   Reply  / 
  13. Lou

    dat moest zijn – zover ik het kan zien – …
    scusa!

      /   Reply  / 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>